……….

 مثل خامی های دوران جوانی نیستم.

………

قطره ی آب نباشی گل تو، برباد است.

……….

گل رز، آبی خوشرنگ به رنگ مخمل،

………

بین عشاق، فقط یک نفرش مازاداست؟

نه؟

زود آ، زود که دیگر نبود دل در دل!

تو مگر حال مرا خوب نمی دانستی؟.

رفتنت جز غم و صدآه، چه دارد حاصل؟

بیشتر، خسته ترم اَز خود، من!

یک طرف عقربه های عمرم.

تو ، هم از من،که گریزی ای زن!

سمیه.

سپس شنیداری شد،و این به معنی تکامل فرایند ارتباط!

یعنی دیدار و نطق  توامان هم، این ارتباط را تسهیل کردند.

سپس نوشتاری شدابتدا،شکلک و نقاشی،سپس خط،و باز تکاملِ ارتباط رو به تکامل و پیشرفت ، رفت.

الان هم در عصر تمدن تکرار آنرا به عینه می بینیم.

ابتدا دیداری.در ملاقاتهای رو در رو.

سپس نوشتاری،در نامه نگاری.

سپس شنیداری ،در اختراع تلفن.

بعد نوشتاری،در شبکه های مجازی،مثل چت و تلگرام.

و در آخر شکلک و نقاشی،مثل استیکرهای تلگرام!

نمی دونم، رو به پیشرفتیم،یا پسرفت!

د.

……..

در دشت و دل به یک گل گیسوت، بسته است.

……..

هر روز و شب دلم به نهایت پر از غم است.

می پایمت ولی نه به رسم گذشته ها.

آهسته پشت شیشه گوشی که دستم است.